Δευτέρα 15 Ιουνίου 2015

Στις 18 Ιουνίου ξεκινάει το Ραμαζάνι



Από την Πέμπτη 18 Ιουνίου ξεκινάει το Ραμαζάνι για τους Μουσουλμάνους φέτος.
Εορτή η οποία θα διαρκέσει μέχρι και τις 19 Ιουλίου 2015.
Η λέξη Ραμαντάν ( Ramadan) ή Ραμαζάνι προέρχεται από την Αραβική ρίζα αλ- ραμάντ που σημαίνει καψαλίζω τη ζέστη ή την ξηρασία.
Αποτελεί έναν από τους πέντε πυλώνες που στηρίζεται το Ισλάμ και οι υπόλοιποι είναι η Πίστη, η Προσευχή, η Ελεημοσύνη και το Ιερό Προσκύνημα Χατζ.
Ο μήνας Ραμαντάν είναι ο ένατος μήνας του Ισλαμικού σεληνιακού ημερολογίου και ο ιερότερος από τους τέσσερις ιερούς μήνες. Ξεκινά με τη Νέα Σελήνη και κατά τη διάρκειά του όλοι οι ενήλικες και υγιείς Μουσουλμάνοι είναι υποχρεωμένοι να απέχουν από κάθε τροφή, νερό, τσίχλες, κάθε είδους καπνό, οποιαδήποτε ερωτική επαφή από την ανατολή ως τη δύση του ηλίου. 
Ωστόσο αυτό είναι το καθαρά εξωτερικό, πρακτικό μέρος της νηστείας. 
Η πνευματική όψη της νηστείας ορίζει απαγόρευση του ψέματος, του κουτσομπολιού, της εξαπάτησης και γενικά όλων των αρνητικών χαρακτηριστικών των ανθρώπων. Όπως ορίζεται στο Κοράνι η νηστεία είναι μία αυστηρή πράξη βαθιάς προσωπικής λατρείας κατά την οποία οι Μουσουλμάνοι επιδιώκουν το υψηλότερο επίπεδο συνειδητοποίησης του Θείου.
Ο μήνας Ραμαντάν είναι μία χρονική περίοδος κατάλληλη για προσευχή, για καλές πράξεις, για περισσότερο χρόνο με την οικογένεια και τους φίλους. Η νηστεία έχει σκοπό να βοηθήσει τους Μουσουλμάνους να μάθουν την αυτοπειθαρχία, την εγκράτεια, τη γενναιοδωρία αλλά και την υπομονή.
Τους θυμίζει επίσης το πόσο υποφέρουν οι φτωχοί, εκείνοι που σπάνια τρέφονται καλά ή δε βρίσκουν το κατάλληλο φαγητό.

ΤΑ ΓΕΥΜΑΤΑ

Τα δυο κύρια γεύματα του Ραμαζανιού είναι το Σουχούρ πριν την ανατολή και το άλλο μετά τη δύση που λέγεται Ιφτάρ.
Τα γεύματα αυτά περιλαμβάνουν χουρμάδες ακολουθώντας το παράδειγμα του Προφήτη Μοχάμεντ. Μετά το Ιφτάρ και μέχρι το Σοχούρ την άλλη μέρα ο καθένας μπορεί να φάει ό, τι επιθυμεί από φαγητό, γλυκά και ποτά, εκτός από αλκοόλ και χοιρινό κρέας, γιατί αυτά είναι απαγορευμένα από το θεό και έχουν αναφερθεί στο Κοράνι.
Μία άλλη όψη στο Ραμαντάν είναι πως μία από τις τελευταίες μονές νύχτες του μήνα είναι η «Λεϊλάτ αλ Καντρ» ή «η Νύχτα του Πεπρωμένου». Είναι η ιερότερη νύχτα του μήνα. Είναι η νύχτα κατά την οποία ο Θεός άρχισε να αποκαλύπτει το Κοράνι στον Προφήτη Μοχάμεντ μέσω του αρχαγγέλου Γαβριήλ.
Οι Μουσουλμάνοι μαθαίνουν στο Κοράνι πως να προσεύχονται κατά τη διάρκεια της νύχτας αυτής, αφού τότε είναι καλύτερα από χίλιους μήνες προσευχής. Επιπλέον οι πιστοί ενθαρρύνονται να διαβάσουν ολόκληρο το Κοράνι κατά τη διάρκεια του μήνα και για αυτό έχει χωριστεί σε 30 ίσα μέρη όπως οι 30 μέρες του Ραμαζανίου. Όταν η πρώτη φλούδα από τη Νέα Σελήνη γίνει ορατή, ο μήνας του Ραμαντάν λήγει και ξεκινά ο μήνας Σαουάλ.
Με το τέλος του Ραμαντάν ξεκινά μία τριήμερη περίοδος που ονομάζεται «Αΐντ αλ Φίτρ», δηλαδή, η «Γιορτή της διακοπής της Νηστείας». Είναι μια χαρούμενη περίοδος η οποία ξεκινάει με μία ειδική προσευχή νωρίς το πρωί και αργότερα ακολουθούν εορτασμοί, τραπέζια και μοίρασμα δώρων και χρημάτων στα παιδιά.
Όταν το Ραμαντάν τελειώνει οι Μουσουλμάνοι δίνουν ως ελεημοσύνη ένα συγκεκριμένο ποσό που έχει υπολογιστεί ώστε να είναι ικανό να ταΐσει έναν φτωχό της περιοχής για μία ημέρα. Αυτό είναι γνωστό ως «φίτρα» και η σημασία του είναι η υπενθύμιση ότι υπάρχουν άνθρωποι που υποφέρουν και πρέπει να τους βοηθήσουμε. Πολλοί επίσης με αφορμή την γιορτή πληρώνουν την ετήσια Ζακάτ τους (υποχρεωτική ελεημοσύνη) στους έχοντες ανάγκη που είναι το 2,5% επί των ετήσιων σταθερών αποταμιεύσεων.


ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΚΑΙ ΟΔΟΙΠΟΡΟΙ…ΕΞΑΙΡΟΥΝΤΑΙ

Από την άλλη πλευρά, θα πρέπει να αναφερθεί πως ο Θεός εξαιρεί κάποια άτομα από την νηστεία. Ο άρρωστος και ο ταξιδιώτης είναι από αυτούς που εξαιρούνται, αλλά πρέπει μετά τη θεραπεία τους ή το ταξίδι να νηστέψουν τις μέρες που χάσανε. Θα πρέπει να τονιστεί ότι η εξαίρεση περιλαμβάνει και τις γυναίκες οι οποίες έχουν την μηνιαία τους περίοδο, καθώς και οι γυναίκες οι οποίες κυοφορούν. Επίσης ο κάθε ένας που αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα υγείας (διαβήτης, καρδιά) δικαιολογείται να απέχει όλο το μήνα.

Το Ραμαζάνι, λοιπόν, ένας μήνας πολύ σημαντικός για όλους τους μουσουλμάνους αποτελεί την περίοδο της χαράς τους, αλλά τους δίνει και την ευκαιρία να συγκεντρωθούν φίλοι και οικογένειες ώστε να το γιορτάσουν όλοι μαζί. Το περιμένουν με ανυπομονησία διότι είναι ένας μήνας διαφορετικός, ευλογημένος αλλά και γεμάτος από μαθήματα ζωής ξεκινώντας από τη νηστεία η οποία σε βάζει συνεχώς να σκέφτεσαι τη ζωή των φτωχών χωρίς φαγητό. Είναι ο μήνας της αγάπης και της ένωσης όλων των μουσουλμάνων.

Διχάζει πολιτικούς και φορείς η νέα κυκλοφοριακή μελέτη[




Μπορεί η Β Φάση της Κυκλοφοριακής Μελέτης για την Ξάνθη να παρουσιάστηκε το πρωί της περασμένης Τρίτης,  στους εκπροσώπους των επαγγελματικών και άλλων φορέων που εμπλέκονται με την πόλη, ωστόσο αυτή η μελέτη προκάλεσε και ποικίλα σχόλια από πλευράς των δημοτικών παρατάξεων.
Κατά αρχήν να σημειώσουμε ότι στην κυκλοφοριακή μελέτη, αποτυπώνονται πλέον οριστικά και υλοποιούνται οι πολιτικές αποφάσεις του Δήμου σε σχέση με τις γενικές αρχές και τα σενάρια που είχαν παρουσιαστεί στην πρώτη φάση της.
Μεταξύ άλλων στην δεύτερη φάση, προβλέπεται η δημιουργία δρόμου ήπιας κυκλοφορίας αντί για πεζόδρομο στην 28ης Οκτωβρίου, ενώ οι κύριες αρχές αυτής είναι η προώθηση μιας βιώσιμης κυκλοφορίας με περισσότερους πεζόδρομους και ποδηλατοδρόμια και λιγότερα οχήματα, η κατάργηση των διασταυρώσεων με φανάρια με κυκλικούς κόμβους, η ιδιαίτερη μέριμνα για τα σχολικά συγκροτήματα με δακτυλίους γύρω από αυτά, η δημιουργία ποδηλατοδρόμου κατά μήκος της 28ης Οκτωβρίου, αντιδρόμηση της οδού Τσιμισκή και η σύνδεση της με άλλες οδούς.
Πέρα από όλα τα παραπάνω η μελέτη περιλαμβάνει και την διάνοιξη δρόμου μπροστά από το Επιμελητήριο αλλά και την πρόθεση δημιουργίας διαχωριστικών λωρίδων σε δρόμους μεγάλης κυκλοφορίας.
Εκτός των άλλων, προβλέπεται και η απαγόρευση κυκλοφορίας των οχημάτων, με εξαιρέσεις πάντα βέβαια, για τους μόνιμους κατοίκους.
Τι λένε όμως οι επικεφαλής των Δημοτικών παρατάξεων της Ξάνθης, σχετικά με αυτήν την μελέτη;

ΜΕΛΕΤΕΣ «A LA CARTE» ΔΕΝ ΓΙΝΟΝΤΑΙ

«Μελέτες «a la carte» δεν γίνονται. Το έχω πει πολλές φορές και στο Δημοτικό Συμβούλιο» αναφέρει ο επικεφαλής της παράταξης «Συμμετέχω» Δημήτρης Μπένης επισημαίνοντας ότι «επικρατεί το φαινόμενο οι μελετητές να παρουσιάζουν κάτι και αυτό κάποιοι άνθρωπο, χωρίς την απαραίτητη γνώση, να λένε ότι το θέλουν αλλιώς.»
«Μένει να το δούμε στην πράξη. Θα γίνουν σίγουρα πειραματισμοί, αλλά η δική μου γνώμη είναι ότι το κέντρο πρέπει να είναι πεζοδρομημένο και όλα αυτά τα ημίμετρα περί ήπιας κυκλοφορίας οχημάτων τα ακούω εκ του περισσού» συνεχίζει ο ίδιος, υπογραμμίζοντας ότι «επειδή αν και δεν θεωρώ τον εαυτό μου ειδικό, αυτό που είχε παρουσιαστεί, δεν είναι αυτό που παρουσιάστηκε τώρα.»
«Το βασικό για εμένα κομμάτι είναι το πεζοδρομημένο κέντρο. Κατά τα άλλα αυτοί που αποφασίζουν, ας έχουν και την ευθύνη» τονίζει ο κ. Μπένης, σημειώνοντας ότι «είμαι επιφυλακτικός και θέλω να δω στο τέλος τι θα γίνει, γιατί το δεύτερο στάδιο, της μελέτης, έχει τροποποιηθεί τρείς και τέσσερις φορές.»


ΜΕΝΟΥΝ ΠΑΡΑΜΕΤΡΟΙ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΞΕΤΑΣΤΟΥΝ

«Αυτό είναι μια ενδιάμεση φάση και όχι το τελικό αποτέλεσμα απέναντι στο οποίο μπορούμε να έχουμε όλες τις εκτιμήσεις» αναφέρει από την πλευρά του για την κυκλοφοριακή αυτή μελέτη,  ο επικεφαλής της παράταξης «Πολίτες για την Ξάνθη», Νίκος Ανταμπούφης, επισημαίνοντας ότι «από τεχνικής άποψης, δεν υπάρχουν προβλήματα. Εκείνο για το οποίο ωστόσο δεν πείστηκα είναι ο τρόπος με τον οποίο θα γίνουν παρεμβάσεις στο υπάρχον σχέδιο της ενοποίησης των χώρων στην κεντρική πλατεία και η ιδέα για σύνδεση του κεντρικού δρόμου με εκείνον πίσω από το Δημαρχείο. Δεν είναι πειστική η πρόταση αυτή. Μένουν και άλλες παράμετροι οι οποίες πρέπει να εξεταστούν.»
«Γενικά μιλώντας η ανάγκη της κυκλοφοριακής αυτής μελέτης, η συνολική εξέλιξή της είναι θετική όπως θετικό ήταν και το βήμα της δημόσιας διαβούλευσης και ενημέρωσης των Ξανθιωτών» συνεχίζει ο ίδιος, υπογραμμίζοντας ότι «η μελέτη αυτή είναι πολύ σημαντική και για την Παλιά Πόλη, μιας και αποτελεί προϋπόθεση για συνολική διευθέτηση των προβλημάτων λόγω της κυκλοφορίας των οχημάτων στην περιοχή.»
«Πιστεύουμε ότι για το ζήτημα αυτό πρέπει να υπάρχει κατεύθυνση απαγόρευσης των οχημάτων με εξαιρέσεις βέβαια πάντα, στην περιοχή» τονίζει ο κ. Ανταμπούφης, σημειώνοντας ότι «γενικά η πρώτη εκτίμηση είναι θετική.»

ΚΑΤΑ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑ ΒΟΥΛΗΣΗΣ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ


«Η κυκλοφοριακή μελέτη γίνεται κατά παραγγελία της βούλησης του νέου Δημάρχου, ο οποίος θεωρεί εαυτόν ειδήμονα στο σχεδιασμό των συγκοινωνιακών λύσεων» αναφέρει ο επικεφαλής της παράταξης «Ενωτική Πρωτοβουλία» Σωτήρης Τσιακίρογλου, επισημαίνοντας ότι «επειδή συμμετείχα στην προηγούμενη επιτροπή, η μελετητική ομάδα, πήρε κάποιες αποφάσεις και έκανε κάποια σχέδια, αλλά δυστυχώς η αλλαγή του Δημάρχου είχε σαν αποτέλεσμα να αλλάξει άρδην η μελέτη. Για αυτό λέω ότι έγινε κατά παραγγελία του νέου Δημάρχου, διότι έτσι ήθελε αυτός.»
«Δρόμοι που χαρακτηρίστηκαν πεζόδρομοι, τώρα μετατρέπονται σε δρόμους ήπιας κυκλοφορίας, πράγμα το οποίο θεωρώ ότι ουσιαστικά δεν αλλάζει απολύτως τίποτε στο ήδη προβληματικό τοπίο και σκηνικό του κυκλοφοριακού» συνεχίζει ο ίδιος, υπογραμμίζοντας ότι «οι θέσεις για την Παλιά Πόλη, ήταν τελείως άκαιρες και ουσιαστικά τινάζουν στον…αέρα, όλο αυτό το καλό που πάει να γίνει για την Παλιά Πόλη.»
«Δυστυχώς, επειδή ο Δήμαρχος θέλει να … «μικροεξυπηρετήσει» τέσσερις-πέντε δημότες, πάλι το κυκλοφοριακό της Παλιάς Πόλης θα στρεβλώσει και δεν θα λειτουργήσει ουσιαστικά, όπως πρέπει να λειτουργήσει» υπογραμμίζει ο κ. Τσιακίρογλου, σημειώνοντας ότι «εν κατακλείδι, ο Δήμαρχος οφείλει να δώσει πολιτικό στίγμα και την κατεύθυνση στην οποία θέλουμε να «πάει» η πόλη και να αφήσουμε τους μελετητές, απρόσκοπτα να κάνουν τη δουλειά τους. Δυστυχώς, εδώ δεν συμβαίνουν αυτά.»

ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΜΕΛΕΤΗΜΕΝΕΣ ΚΑΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ

«Από ότι φαίνεται το μεγάλο μέρος της μελέτης έχει προχωρήσει και αναμένονται λίγες μόνο παρεμβάσεις, οι οποίες αφορούν τα προβλήματα που έχουν μικρές ομάδες της πόλης, παρά το γενικό ζήτημα» αναφέρει από την πλευρά του ο επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης Γιώργος Κολάρος, επισημαίνοντας ότι «υπάρχουν κάποια κρίσιμα σημεία που πρέπει να ξανασυζητηθούν παρόλο που όλα φαίνονται τελειωμένα, όπως για παράδειγμα η οδός 12 Αποστόλων, που δεν μπορεί να πάψει να είναι δρόμος, μέχρι ένα σημείο και όπου απλές παρεμβάσεις στη σηματοδότηση, θα λύσουν το πρόβλημα των ατυχημάτων.»
«Ένα ακόμη ζήτημα είναι ότι οι μελετητές δεν έχουν υποδείξει συγκεκριμένους χώρους στάθμευσης, γιατί αυτή η πρόταση αφαιρεί επί της ουσίας 980 περίπου θέσεις παρκινγκ, ένας αριθμός τεράστιος για μια πόλη σαν την Ξάνθη, ενώ δεν υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις στάθμευσης» συνεχίζει ο ίδιος, υπογραμμίζοντας ότι «τα επιμέρους θέματα έχουν να κάνουν με ομάδες και αφορούν για παράδειγμα στους ποδηλατόδρομους, όπου η άποψη δεν είναι ολοκληρωμένη. Είναι σωστά όσα λένε αλλά το θέμα είναι που τα λένε. «Χύμα» ποδηλατόδρομοι δεν είναι ποδηλατόδρομοι.»
Μάλιστα όπως τονίζει «το Πανεπιστήμιο έχει μια πρόταση για τα ποδήλατα και για άλλα ζητήματα, αλλά χρειάζεται πίεση. Είναι σε καλό επίπεδο η μελέτη, αλλά είναι λίγος ο καιρός. Χρειάζονται συγκεκριμένες αλλαγές αλλά με συγκεκριμένες μετρήσεις και θεωρώ ότι ο χρόνος δεν θα τους «φτάσει» και αυτό είναι κακό για την πόλη.»
«Το πλεονέκτημα της Β φάσης, είναι ότι έχει συμπεριληφθεί και η Παλιά Πόλη στην μελέτη, αλλά αυτό είναι από μόνο του ένα ζήτημα, γιατί δεν έχει ολοκληρωθεί ο σχεδιασμός, για το τι ακριβώς θέλουμε σε εκείνη την περιοχή» αναφέρει ο κ. Κολάρος, σημειώνοντας ότι «πρέπει να ετοιμαστεί όλο το σχέδιο και έπειτα να ξεκινήσουν οι παρεμβάσεις. Όχι αποσπασματικά, γιατί χρειάζονται και μελετημένες και δύσκολες αλλαγές, όπως η διάνοιξη της οδού Τσιμισκή, η οποία δεν είναι απλώς μια δουλειά στο…χαρτί.»

ΠΟΛΛΑ ΤΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΩΣΤΗ ΜΕΛΕΤΗ


«Η κυκλοφοριακή μελέτη είναι μια σύνθετη μελέτη. Αντιμετωπίζει πολλά ζητήματα που δημιουργούνται σε μια πόλη» αναφέρει ο πρόεδρος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας του Παραρτήματος Θράκης Αργύρης Πλέσιας, επισημαίνοντας ότι «το ζήτημα των φόρτων για παράδειγμα είναι ένα πολύ μικρό κομμάτι από τα συνολικά θέματα που αναπτύσσονται στην πόλη.»
«Ένα κρίσιμο κριτήριο, είναι τα ατυχήματα. Στην μελέτη καταγράφηκαν οι άξονες στους οποίους συναντάμε πολλά από αυτά., όπως για παράδειγμα η οδός 40 Εκκλησιών και η οδός 12 Αποστόλων και άλλες» συνεχίζει ο ίδιος, υπογραμμίζοντας ότι «βασικό και κρίσιμο στοιχείο για μια μελέτη, είναι να μπορείς να σχεδιάζεις με στοιχεία βιώσιμης αστικής κινητικότητας, δηλαδή πόλεις με βάση τον άνθρωπο και όχι το αυτοκίνητο. Πόλεις που θα τον στρέφουν στο να χρησιμοποιήσει μη μηχανικά μέσα μετακίνησης. Αυτά είναι στοιχεία σύγχρονου σχεδιασμού προς την κατεύθυνση αυτή.»
«Ένα ακόμη κριτήριο, για μια συγκοινωνιακή και κυκλοφοριακή μελέτη, είναι οι σχολικοί δακτύλιοι και πως αυτοί προσεγγίζονται από παιδιά και γονείς, προκειμένου κατά τη διέλευση ενός δρόμου, να αποφευχθούν τα ατυχήματα» τονίζει ο κ. Πλέσιας, σημειώνοντας ότι «όλα τα παραπάνω αντιμετωπίστηκαν ως προτάσεις στην Α΄ φάση της μελέτης και παρουσιάστηκαν στα διάφορα όργανα του Δήμου, πήραμε τις παρατηρήσεις από τις διάφορες επιτροπές, γίνανε οι όποιες συμπληρώσεις και έπειτα από δυο χρόνια, βγήκε η απόφαση της έγκρισης της Α΄ φάσης και τώρα η Β΄ φάση, έρχεται να μελετήσει την λεπτομέρεια.»

«Δεν αλλάζει η φιλοσοφία, περνάμε απλά σε λεπτομερέστερο επίπεδο σχεδιασμού, σύμφωνα με τις αποφάσεις που πήρε ο Δήμος» αναφέρει ο κ. Πλέσιας, επισημαίνοντας ότι «ουσιαστικά μελετάμε λεπτομερειακά ορισμένα πράγματα που είχαμε καταγράψει και είχαμε διατυπώσει εναλλακτικές προτάσεις, ενώ αναφορικά με την επιτροπή παρακολούθησης της μελέτης, αυτή επανασυγκροτήθηκε και έτσι την περασμένη εβδομάδα, τα μέλη αυτής, μαζί με όλους τους παραβρισκόμενους, είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν μια παρουσίαση-σύνδεση με τα προηγούμενα.»

Στη γενέτειρα του Βαρθολομαίου ο Παντελεήμων


Στην Γενέτειρα του την Ίμβρο, φιλοξένησε ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Ξάνθης και Περιθεωρίου κ. Παντελεήμονα, τον οποίο συνόδευσαν Αρχιμανδρίτες του Οικουμενικού Θρόνου.




Η πρόσκληση αλλά και η φιλοξενία τους, έγινε από τον ίδιο τον Ίμβριο Πατριάρχη, ο οποίος άλλωστε συνηθίζει να μεταβαίνει στο νησί και να επισκέπτεται τους συντοπίτες του.
«Βρεθήκαμε στην Ίμβρο βρέθηκε συνοδεύοντας τον Οικουμενικό Πατριάρχη στο σύντομο ταξίδι του στην γενέτειρά του, από την 22αν έως 24ην Μαΐου. Στο ταξίδι με συνοδευόμουν  απο τους Πανοσιολογιοτάτους Αρχιμανδρίτες του Οικουμενικού Θρόνου Ιωακείμ Μούκανο και Άνθιμο Κωσταράκη» αναφέρει ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Ξάνθης και Περιθεωρίου κ Παντελεήμων, σημειώνοντας ότι «κατά την διάρκεια της επίσκεψης στον τόπο εκείνο είχαμε την ευκαιρία να επισκεφθούμε τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Ίμβρου και Τενέδου κ. Κύριλλο, το σύνολο των ελληνικών χωριών, και να συμμετάσχουμε στις εκδηλώσεις προς τιμήν του Οικουμενικού Πατριάρχου.»

 

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ

«Ο Δεσπότης μας στην πρόσφατη επίσκεψή του στον Πατριάρχη στις Σέρρες, εκπροσωπούσε την Εκκλησία της Ελλάδος και την Ιερά Σύνοδο» αναφέρει ο Αρχιμανδρίτης π. Άνθιμος επισημαίνοντας ότι «εκεί ο Πατριάρχης μας, τον ενημέρωσε ότι θα βρεθεί στην γενέτειρά του, την Ίμβρο και τον προσκάλεσε μαζί με τους τρεις Αρχιμανδρίτες του Οικουμενικού Θρόνου.»
«Ήταν συγκλονιστικό αυτό που ζήσαμε εκεί» συνεχίζει ο ίδιος, υπογραμμίζοντας ότι «είδαμε τους εναπομείναντες Έλληνες, που μπόρεσαν υπο αντίξοες συνθήκες να μείνουν στον τόπο, κρατώντας τις εκκλησίες και τα εξωκκλήσια.»

«Παραβρεθήκαμε και παρακολουθήσαμε μάλιστα και μια θεατρική παράσταση του Ζαππείου σχολείου της Κωνσταντινούπολης, προς τιμήν του Πατριάρχη αλλά και σε μια παρουσίαση των Ελλήνων αρχιτεκτόνων της Κωνσταντινούπολης. Λειτουργήσαμε στην Αγία Μαρίνα του Κάστρου και γενικότερα δεχθήκαμε την αμοιβαία φιλοξενία του Πατριάρχου που μας υποδέχθηκε με τον καλύτερο τρόπο» τονίζει ο π. Άνθιμος, σημειώνοντας ότι «για την Ίμβρο θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο τόπος «φωνάζει» ότι είναι Ελλάδα και πραγματικά οι ντόπιοι Τούρκοι ήταν πολύ φιλικοί και ιδιαίτερα ο Έπαρχος της Ίμβρου, ο οποίος έχει άριστες σχέσεις με τον Πατριάρχη και έδειξε τρομερό ενδιαφέρον για τους φιλοξενούμενούς του, αλλά φροντίζει και τους εναπομείναντες Έλληνες, προκειμένου αυτοί να μην αντιμετωπίζουν προβλήματα.»
«Οι Ναοί στην Ίμβρο, συνθέτουν μια πολύ όμορφη εικόνα» συνεχίζει ο Αρχιμανδρίτης Άνθιμος, τονίζοντας ότι «ο Δεσπότης του νησιού, είναι εξαιρετικά φιλόξενος και έχει οργανώσει την Μητρόπολή του με τον καλύτερο τρόπο, προκειμένου να λειτουργούν όλες οι Εκκλησίες και να έχουν «ζωή» όλες οι Ενορίες.»

Αξίζει να σημειωθεί ότι την αποστολή συνόδευε και ο επι χρόνια φίλος του Οικουμενικού Πατριάρχη και γνωστός επαγγελματίας της πόλης μας, κ. Σαρόγλου Γεώργιος.

Πρώτη σε ανεργία η Ξάνθη


Πρώτη σε όλη την περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, με το μεγαλύτερο ποσοστό ανέργων, είναι η Ξάνθη, σύμφωνα με το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ.
Μάλιστα η επίσημη ανεργία στο Νομό Ξάνθης, ανέρχεται στο 37,5% ενώ η ανεπίσημη στο 42%.
Δυστυχώς αριθμητικά κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει πόσες χιλιάδες είναι οι άνεργοι του Νομού Ξάνθης, αφού ο ΟΑΕΔ, όπως επιβεβαιώνουν και οι τοπικοί του κύκλοι «δεν βγάζει στοιχεία και αριθμούς κατά νομό, παρά μόνο τον αριθμό των ανέργων πανελλαδικά ο οποίος για τον μήνα Απρίλιο, έφτανε τα 840.216 άτομα.»
Από την πλευρά του το εργατικό κέντρο Ξάνθης και ο Πρόεδρός τους Άγγελος Μπεμπεκίδης, αναφέρει ότι «δεν υπάρχουν στοιχεία για τον νομό, αλλά σύμφωνα με το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ, επίσημα η ανεργία ξεπερνά το 37,5% και ανεπίσημα το 42%.»

«Πηγαίνουμε από το κακό στο χειρότερο» συνεχίζει ο ίδιος, επισημαίνοντας ότι «δεν υπάρχει καμία πρόσληψη και συνεχώς δημιουργούνται μόνο προβλήματα.»
«Είμαστε ο πρώτος Νομός σε ανεργία στην Περιφέρεια της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης» τονίζει ο κ. Μπεμπεκίδης, σημειώνοντας ότι «τη λύση θα πρέπει να μας την δώσει η κυβέρνηση που υποσχέθηκε 350.000 νέες θέσεις εργασίας. Από αυτές, ό,τι αναλογεί στην Ξάνθη, θα πρέπει να έρθει, για να σταματήσουμε επιτέλους να έχουμε τέτοια ποσοστά ανεργίας.»
Αξιοσημείωτο δε στην όλη ιστορία είναι και το γεγονός ότι «όλοι οι οικοδόμοι έχουν φύγει εκτός νομού».

Κάτι που επιβεβαιώνει ο κ Μπεμπεκίδης, επισημαίνοντας ότι «εκτός από αυτούς δεν είναι λίγοι και οι νέοι Ξανθιώτες, που αναζητούν σε όλη την Ευρώπη και τον κόσμο δουλειά. Μάλιστα η Ελβετία ζητά αγρότες με 3000 ευρώ το μήνα.

Κινητή Αστυνομική Μονάδα: Θετικά τα πρώτα συμπεράσματα



Μπορεί να έχει περάσει μόλις ένας μήνας από την λειτουργία του θεσμού της Κινητής Αστυνομικής Μονάδας στην Ξάνθη, ωστόσο τα πρώτα συμπεράσματα και αποτελέσματα είναι θετικά, αφού επτά άτομα κατά μέσο όρο την ημέρα, σύμφωνα πάντα με τα στοιχεία της Διεύθυνσης Αστυνομίας Ξάνθης, επισκέπτονταν τους αστυνομικούς. Έτσι όλο το μήνα, εκατόν τριάντα έξι πολίτες της Ξάνθης, πεδινής και ορεινής περιοχής ενημερώθηκαν και συζήτησαν με τους αστυνομικούς, για θέματα διοικητικής φύσεως, όπως η έκδοση Δελτίου Αστυνομικής Ταυτότητος ή ακόμη και η έκδοση άδειας κυνηγετικού όπλου, αλλά και για θέματα κοινωνικής φύσεως, αφού οι… ΚΑΜίτες, φροντίζουν να είναι εφοδιασμένοι ακόμη και με έντυπα συμβουλών πολιτικής προστασίας, θέματα δηλαδή που άπτονται της καθημερινότητας.

«Η Κινητή Αστυνομική Μονάδα, επισκέφθηκε κατά τον πρώτο μήνα λειτουργίας της την ορεινή περιοχή πέντε φορές και όλες τις υπόλοιπες πέντε έως έξι φορές, σύμφωνα πάντα με το εβδομαδιαίο πρόγραμμα διαδρομών» αναφέρει μιλώντας στην ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ, ο Διευθυντής της Αστυνομίας Ξάνθης, Γιώργος Καλαιτζής, επισημαίνοντας ότι «είναι ιδιαίτερα θετική η ανταπόκριση του κόσμου, ενώ προσωπικά έχω ζητήσει να συσταθεί και μια δεύτερη μονάδα για τον κάμπο, έτσι ώστε να γίνονται ακόμη περισσότερα δρομολόγια.»

Βέβαια κάποιοι ακόμη, δεν έχουν αντιληφθεί το γεγονός ότι αυτός ο θεσμός, λειτουργεί αμιγώς κοινωνικά και δεν βεβαιώνει παραβάσεις, αφού έχει δημιουργηθεί για να γίνει μεγαλύτερο άνοιγμα της Αστυνομίας και κατ’ επέκταση της Πολιτείας στην κοινωνία.
«Πολλοί αναρωτήθηκαν γιατί ανακοινώνουμε τα δρομολόγια που είναι να πραγματοποιήσει η ΚΑΜ. Αυτή τη στιγμή η μονάδα δεν λειτουργεί ως αστυνομία, αλλά ως ένα…αστυνομικό Κέντρο Εξυπηρέτησης Πολιτών» υπογραμμίζει ο κ. Καλαιτζής, τονίζοντας ότι «οι άνθρωποι της Μονάδας, δίνουν στους πολίτες συμβουλές από θέματα που άπτονται της Αστυνομίας μέχρι και συμβουλές υγείας. Δεν διαπιστώνουν παραβάσεις.»

«Είναι κοινωνικός ο ρόλος της Μονάδας, τουλάχιστον ο προσωρινός της ρόλος» συνεχίζει ο ίδιος σημειώνοντας ότι «παρά τις όποιες ελλείψεις έχουμε ως Αστυνομία, η Κινητή Αστυνομική Μονάδα, προσπαθεί να συμπληρώσει και να αναπληρώσει ελλείψεις, αναφορικά με την εξυπηρέτηση του κόσμου και από άλλες υπηρεσίες.»

Άνευ οικοδομικής άδειας, τα δημόσια κτίρια στην Ξάνθη


Χωρίς οικοδομική άδεια αλλά και πιστοποιητικό καταλληλότητας, φαίνεται πως είναι τα περισσότερα δημόσια κτίρια στην Ξάνθη.
Μάλιστα το θλιβερό μέσα σε όλα, είναι ότι εκτός από κτίρια που στεγάζουν τις διάφορες υπηρεσίες που εξυπηρετούν τους πολίτες, υπάρχουν και σχολεία που συγκαταλέγονται στην λίστα αυτή στα οποία στεγάζονται τα ίδια μας τα παιδιά αλλά και οι δάσκαλοί τους.


ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ Η ΑΔΕΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

 «Σαφώς και θα πρέπει να υπάρχουν οικοδομικές άδειες για όλα τα κτίρια των σχολείων γιατί αυτά στεγάζουν παιδιά και εκπαιδευτικούς» αναφέρει ο πρόεδρος του Διδασκαλικού Συλλόγου Ξάνθης Δημήτρης Ντούμος, επισημαίνοντας ότι «εμείς σαν σύλλογος δεν έχουμε στοιχεία, αλλά σίγουρα οικοδομικές άδειες, έχουν μόνο τα νεόκτιστα κτίρια.»
 «Τα σχολεία δεν έχουν δική τους περιουσία. Η περιουσία ανήκει στους Δήμους. Αυτοί είναι υποχρεωμένοι να αναζητήσουν τις οικοδομικές άδειες και έχουν ξεκινήσει να το κάνουν» αναφέρει ο Προιστάμενος της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ξάνθης Γιώργος Παπαδόπουλος, υπογραμμίζοντας ότι «ο δήμος πρέπει να μεριμνήσει για αυτό, αλλά σαφώς θα πρέπει τα σχολεία να έχουν άδειες γιατί στεγάζουν παιδιά και εκπαιδευτικούς.»
 «Είναι ένα μεγάλο πρόβλημα και για εμάς, γιατί θέλουμε σε κάποια σχολεία να κάνουμε παρεμβάσεις, όπως γυμναστήρια, αθλητικούς χώρους και άλλα και δυστυχώς δεν υπάρχουν οικοδομικές άδειες, οπότε και δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα» τονίζει από την δική του πλευρά ο Πρόεδρος της Ένωσης Συλλόγων Γονέων Ξάνθης Ανέστης Αποκατανίδης, σημειώνοντας ότι «οι οικοδομικές άδειες είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι και αφορά τα ίδια μας τα παιδιά.»


ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ΣΕ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΥΠΑΓΩΓΗΣ

Από την πλευρά του πάντως ο Δήμαρχος Ξάνθης Χαράλαμπος Δημαρχόπουλος, αναφέρει ότι «ο δήμος Ξάνθης βρίσκεται στη διαδικασία υπαγωγής για πολλά από τα δημόσια κτίρια, προκειμένου να ολοκληρωθούν οι φάκελοι και να βγουν οι απαραίτητες οικοδομικές άδειες και τα πιστοποιητικά.»
Μάλιστα όπως επισημαίνει «πολλά από τα κτίρια αυτά, είχαν διάφορα ζητήματα. Αν για παράδειγμα ένα κτίριο, είναι προς αλλαγή χρήσης, χρειάζονται στατικές μελέτες και να ακολουθηθεί μια συγκεκριμένη διαδικασία.»
Από τον Σεπτέμβριο ακόμα, οργανώσαμε τέσσερα συνεργεία με μηχανικούς που επιφορτίστηκαν με αυτή τη διαδικασία, προκειμένου να τακτοποιηθούν όλα τα κτίρια.
Παλαιότερα για τα Δημόσια κτίρια δεν απαιτούνταν άδειες, οι διαδικασίες όμως πλέον έχουν αλλάξει και χρειάζονται τακτοποίηση» συνεχίζει ο ίδιος τονίζοντας ότι «τα συνεργεία, προχωρούν στην διαδικασία της υπαγωγής, βλέπουν τα τοπογραφικά αλλά και την χρήση που υπήρξε τα τελευταία χρόνια. Οπότε για ό,τι δεν έχει άδεια, οφείλουμε να εκδώσουμε. Το χειρότερο όλων βέβαια είναι ότι μέσα σε αυτά τα κτίρια συγκαταλέγονται και σχολεία, όπου εκεί ο κίνδυνος μεγαλώνει, αφού μέσα σε αυτά στεγάζονται τα παιδιά μας και οι δάσκαλοί τους. Είναι καταγεγραμμένα όλα τα ακίνητα του Δήμου Ξάνθης, αλλά θα πρέπει να γνωρίζετε ότι τα σχολεία, ανήκουν τώρα στους δήμους» αναφέρει ο κ. Δημαρχόπουλος σημειώνοντας ότι «για τα καινούργια σχετικά σχολεία υπάρχουν και οι άδειες,  τα παλιά όμως δεν έχουν. Πάντως ο Δήμος Ξάνθης μετά την τακτοποίηση με τις άδειες, θα κάνει και παρεμβάσεις ενίσχυσης, στα κτίρια τα οποία δεν πληρούν τις κατάλληλες προϋποθέσεις.»

ΣΤΗΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΥΠΑΓΩΓΗΣ ΑΒΔΗΡΑ ΚΑΙ ΤΟΠΕΙΡΟΣ


Σε διαδικασία υπαγωγής και έκδοσης οικοδομικών αδειών για τα δημόσια κτίρια, βρίσκεται και ο Δήμος Αβδήρων, αφού σύμφωνα με τον κ. Τσιτιρίδη, «οι οικοδομικές άδειες χρειάζονται και μάλιστα χωρίς αυτές, δεν μπορούμε να κάνουμε ούτε επεκτάσεις σε κάποια σχολεία. Έχουμε ξεκινήσει όλες τις διαδικασίες τακτοποίησης των κτιρίων και μάλιστα δίνουμε προτεραιότητα σε αυτά που χρειάζονται επεκτάσεις ή άλλες διάφορες επεμβάσεις.»
Μάλιστα όπως σημειώνει ο ίδιος «ως Δήμος Αβδήρων θα προσπαθήσουμε να βγάλουμε όλες τις άδεις, όσο πιο γρήγορα γίνεται αλλά αυτό σίγουρα θέλει χρόνο.» Στο ίδιο τέλος μήκος κύματος κυμαίνεται και ο Δήμος Τοπείρου, αφού,

όπως επιβεβαιώνει και ο Δήμαρχος Θωμάς Μίχογλου, «υπάρχουν δημόσια κτίρια αλλά και σχολεία στο Δήμο Τοπείρου,  χωρίς οικοδομική άδεια, για τα οποία έχουμε ξεκινήσει όλες τις διαδικασίες τακτοποίησής τους.» 








Ναι μεν…αλλά, για την Δημοτική Αστυνομία


Δίκοπο μαχαίρι φαίνεται να αποτελεί για τον Δήμο Ξάνθης, η επανασύσταση της Δημοτικής Αστυνομίας, αφού από την μια είναι μια δομή απαραίτητη για την Ξάνθη και από την άλλη, με την επανασύσταση της, τα άτομα που θα ξεκινήσουν να δουλεύουν εκεί είναι μόλις έξι,
Άτομα τα οποία αυτή τη στιγμή, καλύπτουν κάποιες από τις αυξημένες ανάγκες που έχει ο Δήμος Ξάνθης, σε κάποιες από τις υπηρεσίες του.


ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΑΛΛΑ ΧΩΡΙΣ....ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ

«Το θέμα της επανασύστασης της Δημοτικής Αστυνομίας, θα τεθεί στο Δημοτικό Συμβούλιο, προκειμένου να αποφασιστεί η θετική η αρνητική έκβαση» αναφέρει ο Δήμαρχος Ξάνθης, Χαράλαμπος Δημαρχόπουλος, επισημαίνοντας ότι «το ζήτημα είναι ότι από την μια η Δημοτική Αστυνομία είναι απαραίτητη ως δομή για εμάς, αλλά από την άλλη με έξι άτομα, είναι ακατόρθωτο να εξυπηρετήσει τον σκοπό για τον οποίοι θα επανασυσταθεί.»
«Βέβαια αν δεν δημιουργήσουμε τώρα και πάλι αυτή τη δομή, δεν θα την δημιουργήσουμε ποτέ» συνεχίζει ο ίδιος, υπογραμμίζοντας ότι «ο Δήμος Ξάνθης έχει ήδη αυξημένες αρμοδιότητες και εξυπηρετεί όλο το νομό, συνεπώς και τα άτομα είναι απαραίτητα. Έχουμε ήδη πολύ μεγάλη ανάγκη από προσωπικό και τα πεντάμηνα προγράμματα αποτελούν μόνο μια μικρή ανάσα. Μας προβληματίζει λοιπόν το γεγονός ότι τα έξι άτομα που αυτή τη στιγμή καλύπτουν ανάγκες σε άλλες υπηρεσίες, θα πάνε στην Δημοτική Αστυνομία, η επανασύσταση της οποίας θα φέρει ακόμη πιο μεγάλες αρμοδιότητες και ευθύνες.»

ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΙ ΟΙ ΒΑΡΔΙΕΣ

«Είναι πολύ δύσκολο να πω  ότι δεν την θέλω αυτή τη δομή» τονίζει ο Δήμαρχος Ξάνθης, αφού όπως συνεχίζει «την χρειαζόμαστε την  Δημοτική Αστυνομία, αλλά είναι ελάχιστα τα άτομα. Φανταστείτε ότι λίγο πριν την κατάργησή της, τις βάρδιες και τις ευθύνες, τις επωμίζονταν δώδεκα άτομα και δεν άντεχαν.»
Έτσι καλείται πλέον το Δημοτικό Συμβούλιο να αποφασίσει αν θα δεχθεί η όχι την απαραίτητη κατά τα άλλα επανασύσταση της δομής αυτής, αφού θα πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι έξι άτομα, έστω τουλάχιστον στην αρχή, δεν μπορούν να καλύψουν ούτε τις βάρδιες της εβδομάδας.

ΕΛΛΕΙΨΕΙΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ

«Η δημιουργία της δομής αυτής, προβλέπεται και από το οργανόγραμμα, αλλά μας προβληματίζει το γεγονός ότι έξι μόνο άτομα, δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν ούτε στις βάρδιες. Δεν είναι δυνατόν μια Δημοτική Αστυνομία να λειτουργεί μόνο ένα οκτάωρο. Θα πρέπει λοιπόν να έχει τουλάχιστον τριάντα άτομα, για να μπορούν να καλυφθούν πλήρως όλες οι αρμοδιότητες και οι ευθύνες» αναφέρει ο κ. Δημαρχόπουλος  σημειώνοντας ότι «γενικότερα υπάρχει σοβαρό πρόβλημα με την έλλειψη προσωπικού στο Δήμο, ειδικά στις υπηρεσίες πρόνοιας και δόμησης. Υπάρχουν υπάλληλοι αλλά δεν μπορούν να κάνουν όλοι τα πάντα. Ο Καθένας λειτουργεί στο πλαίσιο των δυνατοτήτων του και βέβαια πολλές φορές υπερβάλλουν εαυτόν, προκειμένου να ανταποκριθούν στις ανάγκες που έχει ο Δήμος Ξάνθης, ο οποίος καλύπτει επι της ουσίας σε πολλά ζητήματα και όλο τον Νομό.» 

Τοποθετήθηκαν οι ναυαγοσώστες σε παραλίες της Ξάνθης



Πρώτος Μήνας του καλοκαιριού ο Ιούνιος και δεν είναι λίγοι εκείνοι που επισκέπτονται της παραλίες της Ξάνθης, άλλοι για να κάνουν κανονικά το μπάνιο τους και άλλοι απλά για ηλιοθεραπεία.
Βέβαια, δεν είναι δυνατόν οι παραλίες της Ξάνθης, που έχουν λάβει και τις γαλάζιες σημαίες, οι οποίες είναι απαραίτητες πλέον, να μην έχουν και ναυαγοσώστες, οι οποίοι αποδείχθηκαν απαραίτητοι, μιας και δεν είναι λίγα τα θλιβερά περιστατικά πνιγμών  που σημειώθηκαν τα περασμένα έτη και στην δική μας περιοχή.

ΔΥΟ ΟΙ ΝΑΥΑΓΟΣΩΣΤΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΟ ΑΒΔΗΡΩΝ


Έτσι από την 1η Ιουνίου και για όλο το καλοκαίρι, ο Δήμος Αβδήρων, όπως επιβεβαιώνουν τόσο ο Αντιδήμαρχος Σταμάτης Βαλασίδης, όσο ο ίδιος ο Δήμαρχος Γιώργος Τσιτιρίδης, «έχει τοποθετήσει από τις 1 Ιουνίου, δυο ναυαγοσώστες. Έναν στην παραλία του Πόρτο Μόλο και έναν σε αυτή του Μυρωδάτου.»
«Το ωράριό τους ξεκινά από τις 10.30 το πρωί και τελειώνει το απόγευμα» συνεχίζει ο Δήμαρχος Αβδήρων, σημειώνοντας ότι «η παρουσία τους στις παραλίες, θα είναι καθημερινή και μέχρι και τις 31 Αυγούστου, τελευταία δηλαδή ημέρα του καλοκαιριού.»



ΔΥΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΗΜΟ ΤΟΠΕΙΡΟΥ

Με δύο ναυαγοσώστες φέτος, θα περάσει το καλοκαίρι και στο Δήμο Τοπείρου και πιο συγκεκριμένα στην παραλία των Μαγγάνων, αλλά για πρώτη χρονιά φέτος και σε αυτή του Ερασμίου, όπως επιβεβαιώνει ο Δήμαρχος Θωμάς Μίχογλου, ο οποίος βέβαια διευκρινίζει ότι, «οι ναυαγοσώστες στις παραλίες Μαγγάνων και Ερασμίου, θα αναλάβουν τα καθήκοντά τους από την επόμενη εβδομάδα και για όλο το καλοκαίρι.»
Σημασία βέβαια έχει όλοι μας να είμαστε πολύ προσεκτικοί κατά την επίσκεψή μας σε μια παραλία, να τηρούμε τους κανόνες προστασίας και κυρίως να μην κάνουμε βουτιές, αν δεν αισθανόμαστε καλά, ή σε περίπτωση που έχουμε γεμάτο στομάχι. Από εκεί και πέρα σίγουρα η παρουσία ανθρώπων που γνωρίζουν κολύμπι και μπορούν να σώσουν ζωές κρίνεται απαραίτητη.


"Αρθρό"¨: Επαναθέσμιση της Ελληνικής Πολιτείας



Γράφει ο Κ.Γεροντής (Ιατρός - Συγγραφέας)

Η παρούσα κρίση, όπως προέκυψε στην Ελλάδα, ξεκίνησε από την επικράτηση και σταθεροποίηση της μεταπολιτευτικής περιόδου, έγινε δε εμφανής στον τόπο μας όταν ήρθαν τα απόνερα της Lehman Brothers από την Αμερική το 2008  στην Ευρώπη . Ήταν επόμενο να προσβληθούν οι πλέον αδύναμες οικονομίες της Ε.Ε. Απεδείχθη ότι αυτές ήσαν οι χώρες της Νότιας Ευρώπης οι μεσογειακές και ιδιαίτερα η χώρα μας .
Αποτέλεσμα είναι , μετά από 7 χρόνια να φτάσει σήμερα η Ελλάδα στο τελευταίο ίσως σκαλοπάτι της οικονομικής – επιχειρηματικής – κοινωνικής κατάπτωσης .
Το 2009 δημοσίευσα το πρώτο μου άρθρο «ΙΣΩΣ» κάνοντας κοινωνές τις απόψεις μου τόσο για τα αίτια της κρίσης όσο και για προοπτικές διαχείρισης και εξόδου από αυτήν . Το 2010 συνέθεσα με εκλεκτούς συνεργάτες την «ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ» ένα πολιτιστικό φορέα , «οιωνοί think tank». Διοργάνωσα έκτοτε πλήθος συνεδρίων και ημερίδων σχετικά με την διαχείριση και έξοδο από την κρίση. Συνδιοργανωτές υπήρξαν τα πανεπιστήμια Αθηνών , Θεσσαλονίκης, Μακεδονία και Δημοκρίτειο Θράκης καθώς και το ίδρυμα Διεθνούς Δικαίου «Ηλία Κρίσπη»  .
Έκτοτε , προκαλώντας με, η καθημερινότητα με τα συνεχή ολισθήματα της δημόσιας ζωής αποτύπωνα εις άρθρα τις απόψεις μου εξωτερικεύοντας μαζί με αυτά και τα συναισθήματα μου. Αναζητούσα εναγωνίως εις αυτά και παρότρυνα για την επιβολή Αξιοκρατίας , Κοινωνικής Δικαιοσύνης , ισονομία , Αδιάφθορη Δημόσια Συναλλαγή – Διαφάνεια .
Επικαλούμαι την «Λάθος Πορεία» που ακολούθησε ομόθυμα η πολιτική ηγεσία τα τελευταία 35 χρόνια .
Αναφέρω ως ομόθυμη την υπευθυνότητα των πολιτικών σχηματισμών διότι τα κόμματα ανεξαρτήτως των παραγωγικών δυνατοτήτων της χώρας απαιτούσαν από τους εκάστοτε κυβερνώντες , δια τον συνδικαλιστικών τους οργάνων και τον δυναμικών δραστηριοτήτων αυτών , αυξήσεις στα έσοδα και υπέρμετρες βελτιώσεις στις υποχρεώσεις των εργαζομένων. Έτσι εξυπηρετούσαν την συνδικαλιστική τους υπόσταση . Συγχρόνως απαιτούσαν μειώσεις στις οποιεσδήποτε εργασιακές τους υποχρεώσεις. Φοβούμενοι οι κυβερνώντες το πολιτικό κόστος ενέδιδαν στις απαιτήσεις .
Φυσική συνέπεια υπήρξε να ακολουθεί ο υψηλότοκος δανεισμός .
Η φιλόδοξη ένταξη μας στις Ευρωπαϊκές οικογένειές αντί να διαμορφώσει αφετηρία ουσιαστικής πολιτειακής ανόρθωσης , μετέτρεψε το Ελληνικό κράτος σε παρία  της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της παγκόσμιας οικονομικής αγοράς .
Εις το σημείο αυτό κάνω χρήση μιας ιδιαίτερα ευστοχής πολιτικής παρατήρησης του πρώην Υπουργού και εκλεκτού φίλου Αλέκου Παπαδόπουλου.

«Οι θεσμοί αλλοιώθηκαν και ποδοπατήθηκαν στον βωμό της οικονομικής και της εξουσιαστικής πολιτικής σκοπιμότητας»  
Κυβερνήθηκε η χώρα καθόλη την μεταπολιτευτική περίοδο βασιζόμενη στο πελατειακό σύστημα εξουσίας στηριζόμενη σε κακέκτυπους κομματικούς σχηματισμούς. Αποτέλεσμα να συνεχίζεται η δυσλειτουργία της δημόσιας διοίκησης , (όπως είχε επικρατήσει από την απελευθέρωση της χώρας από τους Οθωμανούς) με τελικό αποτέλεσμα εμείς οι Έλληνες να ζούμε επί σειρά ετών μια εφιαλτική πραγματικότητα αδυνατώντας να ξεχωρίσουμε, εάν είναι «ονειρικός εφιάλτης».
Ασφαλώς το χρέος μας είναι ογκώδες. Είμαστε υποχρεωμένοι προκειμένου να διασφαλίσουμε την αξιοπιστία μας ως χώρα και Ελληνικός λαός τόσο προς τους δανειστές μας όσο και προς τις εσωτερικές υποχρεώσεις της πολιτείας να το διαπραγματευτούμε θετικά με αξιοπρέπεια αλλά και να το εξοφλήσουμε καθ΄ο μέτρο θα το έχουμε συμφωνήσει .
Για να πραγματοποιηθεί όμως αυτή η ευχή ως ακούγεται σήμερα τουλάχιστον , θα πρέπει να προχωρήσουμε άμεσα σε ανόρθωση της Ελληνικής οικονομίας. Οι παραγωγικές διεργασίες έχουσες κυρίως πολλαπλασιαστικό οικονομικά ενδιαφέρον και οι οποίες εξασφαλίζουν την οικονομική ανάπτυξη, θα έπρεπε ήδη προ τριών ετών να έχουν ξεκινήσει . Όμως είναι απαραίτητο επιτέλους ως κοινωνία ανθρώπων αλλά κυρίως ως πολιτεία να ακολουθήσουμε την φιλοσοφημένη πρακτική του Βρετανικού λαού , αποδεχόμενη την ρήση «όχι αυτό που έγινε αλλά αυτό που πρέπει να γίνει».
Εκτιμώ ότι προκειμένου να προχωρήσει η χώρα μας στην αναγκαία άμεση ανάπτυξη της οικονομίας της είναι απαραίτητη αρχικά η δημιουργία πιλοτικής ζώνης μέσα στην οποία οι προς ανάπτυξη εταιρείες θα βρίσκονται με σαφέστερους κανόνες λειτουργίας και λιγότερη γραφειοκρατία. Το πείραμα αυτό μπορεί να αποδώσει στην χώρα μια νέα μεθόδευση ανάπτυξης με νέους θεσμούς και ριζοσπαστικές θεσμικές διαμορφώσεις. Είναι γνωστό ότι οι θεσμοί στην Ελλάδα είναι σχεδόν στο σύνολο τους αδρανοποιημένοι και μη σεβαστοί .
Το πελατειακό σύστημα εξουσίας που επικράτησε από τα χρόνια της απελευθέρωσης και μετά και κυρίως τα 35 τελευταία χρόνια , πολιτικής πραγματικότητας , απομόνωσαν την υγειά δημόσια ζωή , από κάθε τι ρεαλιστικό και ουσιαστικό για την πραγματική Ανάπτυξη της οικονομίας .
Μία Ανάπτυξη που θα έδινε την δυνατότητα στην εκάστοτε πολιτική ηγεσία της Ελλάδας να καλύπτει τον ετήσιο προϋπολογισμό της εξασφαλίζοντας έκτακτα πλεονάσματα ετησίως , προκειμένου να επενδύει δημιουργικά αυτά !!!
Έτσι δεν θα ήταν αναγκασμένη η μη φτωχή Ελλάδα να δανείζεται από φίλους και εταίρους με υψηλά επιτόκια δυσβάσταχτα για τον ελληνικό λαό προκειμένου να καλύπτει τις δημόσιες ανάγκες της .
Ευρισκόμαστε ήδη στο τέλος του χρόνου άμεσης λήψεις οριστικών ριζοσπαστικών αποφάσεων. Αυτή η αναγκαιότητα δεν είναι απότοκο της πολιτικής και μόνο ηγεσίας του τόπου .

Ας λάβουμε υπόψη ότι πολιτική τέχνη είναι η τεχνική του εφικτού.
Επομένως προϋποθέτει την αμεσότητα συνεργασίας των πολιτών στις αποφάσεις της πολιτικής. Το γεγονός τούτο αποτελεί άμεση προϋπόθεση  αποδοχής και πειθαρχίας στους νόμους του κράτους ολόκληρης της κοινωνίας .Είναι αναγκαιότητα διαμόρφωσης ορθολογικότερης πολιτικής αλλά και πολιτιστικής κουλτούρας . Είναι επιβεβλημένα αναγκαίο η Ελλάδα και εμείς το σύνολο των Ελλήνων πολιτών, να διαλέξουμε επειγόντως το πεπρωμένο εις το οποίο θέλουμε περαιτέρω να ζήσουμε.
Ο πολιτικός πολιτισμός η παράδοση η πολιτιστική κουλτούρα , καθώς είναι αναγκαία και η  στερεότυπα περαιτέρω πολιτιστική  ωριμότητα της κοινωνίας και των πολιτικών δυνάμεών. Τελείως απαραίτητη προϋπόθεση είναι να αναστηλωθεί άμεσα η χώρα. Προς τούτης ανάλογα αναγκαία είναι η εγρήγορση και προσαρμογή της Ελληνικής κοινωνίας στους θεσμούς. Οι προϋποθέσεις αυτές αποτελούν σύμπλεγμα πολιτικών επιλογών που συμβάλουν στην σταθερότητα και αποτελεσματικότητα των δημοκρατικών θεσμών.
Εις το σημείο αυτό επιθυμώ να επισημάνω την επικρατούσα ρήση «πολιτική είναι η ορθολογική διαχείριση του ανορθολογισμού της μάζας».
Θα μπορούσα εδώ να αναφερθώ σε ένα φθηνό αλλά ουσιαστικό παράδειγμα της δημόσιας ζωής μας .
Η δωροδοκία έχει δύο παίκτες . Ο ένας είναι ο προσφέρων το δέλεαρ της δωροδοκίας και δεν είναι τίποτα άλλο από την διαμεσολάβηση της πολιτικής εξυπηρέτησης (ΜΕΣΟ). Το αντίτιμο στην αποδοχή της πράξης αυτής είναι η παροχή της ψήφου εμπιστοσύνης από τον πολίτη προς τον άξιο ή μη προσφέρωντα την δωροδοκία εκπρόσωπο του πολιτικού συστήματος . Εις το σημείο αυτό θα πρέπει να επισημάνω την επικράτηση εξ αυτού του λόγου του πελατειακού συστήματος εξουσίας.
Ασφαλώς η Ευρώπη οφείλει αλληλεγγύη στην Ελλάδα όπως ανάλογη προσφέρθηκε το 1953 στην Γερμανία . Είναι βέβαιο για την Ευρωπαϊκή Ένωση ότι η μη επίλυση της Ελληνικής κρίσης θα προκαλέσει σημαντικό κόστος στην συνέχεια της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και ακόμη ίσως την ενότητα των ευρωπαϊκών κοινοτήτων .
Όσο και αν θεωρεί το Ευρωπαϊκό κατεστημένο ότι έχει περιορίσει τις πιθανότητες μεταφοράς της κρίσης ως ντόμινο στο σύνολο των χωρών της Ευρώπης εκτιμώ ότι αυτό το αλαζονικό κατεστημένο, πλανάται πλάνη βαριά. Και τούτο διότι την παγκόσμια σύνθεση πολιτική – κοινωνική ακόμη και εθνοτική μεθοδεύει και συντονίζει σήμερα τις όποιες κινήσεις μια οικονομική ολιγαρχία , αναδειχθείσα μέσα από την σφαίρα της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας .
Η διαμορφωθέντες παγκόσμιοι ιστοί οι οποίοι ως στιβαροί πυλώνες στηρίζουν το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα δεν αφήνουν περιθώρια στην πολιτική πραγματικότητα να κινείτε πλέον ελεύθερα και να διαμορφώνει κρατικές μορφές ανάπτυξης ακόμη - ακόμη να επιβάλει κοινωνική πολιτική ή δημοσιονομική ανεξαρτησία .
Οι αγορές ,οι παγκόσμιοι χρηματιστηριακοί φορείς,  οι παγκόσμιες ελεύθερες αγορές εμπορίου , οι διαμορφούμενες κάθε χρόνο παγκόσμιες αγορές γεωργικής παραγωγής και εμπορίας , οι ποσοστώσεις παραγωγής και προώθησης ενέργειας , όλα μαζί προδικάζουν τους κανόνες παιχνιδιού στα παγκόσμια συστήματα εγκλωβισμού των κρατών μελών των διαφόρων ανά τον κόσμο κοινωνιών .
Είναι λοιπόν απόλυτα δικαιολογημένοι πέραν πάσης αμφιταλάντευσης η εμμονή της πλειοψηφίας του Ελληνικού λαού περαιτέρω παραμονής της χώρας μας στον χώρο της Ε.Ε. Ένα χώρο ο οποίος αποτελεί τουλάχιστον μέχρι σήμερα μια σοβαρή υποομάδα μέσα στο παγκόσμιο κατεστημένο , έχοντας ακόμη ένα ουσιαστικό βαθμό αυτονομίας .
Ασφαλώς θα πρέπει να διευκρινίσουμε ότι η αναγκαιότητα παραμονής μας εις αυτή την υποομάδα, την Ε.Ε. , δεν έχει μόνο την προφανή οικονομική διάσταση για την χρησιμότητα και αναγκαιότητα της παρουσίας μας, αλλά συγχρόνως θα πρέπει εμείς οι Έλληνες, να λάβουμε σοβαρά υπόψη προσμετρώντας σε πιο περιβάλλον γεωπολιτικό υπάρχουμε και ενεργούμε .
-Είμαστε μέρος μιας πιθανής νέας αναταραχής της Βαλκανικής χερσονήσου;
-Έχουμε ανατολικά μας μια φίλη και σύμμαχο χώρα , την Τουρκία?
-Είμαστε μέρος των όποιων διαταραχών μπορούν βραχυπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα να προκύψουν στην ΕυρΑσία;  (Ουκρανία - Βαλτικές χώρες – Ρωσία – ISIS -Ευρώπη).
Ίσως ακόμη υπάρχει ένα υγιές Ευρωπαϊκό περιβάλλον, το οποίο ως ομπρέλα θα μπορούσε να καλύψει τα ευρύτερα σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης , σε περίπτωση δημιουργίας έκτακτων περιστατικών.
Έναντι όλων αυτών είναι προωθημένα τα σχέδια της Ε.Ε. στο άμεσο μέλλον να μετεξελιχθεί από Νομισματική Ένωση στην πολιτική συσπείρωση των λαών της 

«Στην Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση»

Επιτρέψτε εις το σημείο αυτό να θυμηθώ το πρώτο συνέδριο που έκανα με την Ε.Ε.Μ την οποία ίδρυσα μετά από παραίνεση προς εμένα του εθνάρχη Κωνσταντίνο Καραμανλή.
Θέμα του συνεδρίου υπήρξε «Όψεις της Ευρωπαϊκής ολοκληρώσεως», το οποίο πραγματοποιήθηκε στην Θεσσαλονίκη.
Διεθνώς προβεβλημένοι Έλληνες ακαδημαϊκοί και πέντε επιστήμονες άλλων Ευρωπαϊκών κρατών προκρίνανε και προτρέπανε τους λαούς της Ευρώπης εις την αναγκαιότητα προώθησης της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Όπως αντιλαμβάνεστε από την δεκαετία του ΄80 υπήρξε μία διαρκείς απαίτηση και συνεχείς διεκδίκηση των λαών της Ευρώπης για ολοκλήρωση Νομισματική – Οικονομική – Πολιτική ενοποίηση.
Οι βασικές δομές με τις οποίες λειτουργούν σήμερα οι γραφειοκρατικοί μηχανισμοί τόσο της Ε.Ε. όσο και της Ε.Κ.Τ. είναι πλέον ξεπερασμένες. Αυτό αποκαλύφθηκε μετά την υπάρχουσα μέχρι και σήμερα ακόμη και για πολλά χρόνια Ευρωπαϊκή κρίση.
Ενιαίο σύνταγμα κανόνες και θεσμοί οι οποίοι θα επιβάλουν πειθαρχία στο σύνολο των λαών της. Μια πειθαρχία την οποία έχουμε ανάγκη να ενστερνιστούμε και επιβάλουμε οι Ευρωπαίοι πολίτες τώρα στους ίδιους τους λαούς μας , κυρίως εμείς οι Έλληνες .
Πιστεύω ότι για την κοινωνική , πολιτική , οικονομική αλλοτρίωση στην οποία βρίσκεται η χώρα μας ευθύνεται εκτός από την διαχρονικά συνολική πολιτική ηγεσία κυβερνώσα και μη και το σύνολο του Ελληνικού λαού. Από τότε που επανιδρύθηκε το Ελληνικό κράτος ως λαός δεν κάνουμε τίποτε άλλο από το να οδηγούμε την Ελληνική Δημοκρατία στο όριο της ύπαρξης της .

Δεν αντιληφθήκαμε ως Ελληνικός λαός ότι Δημοκρατία είναι η  κατάληξη του πολιτισμού και δεν είναι η εκκίνηση του. Δημοκρατία επιτρέψτε μου να πω, είναι ως ένα πλατύσκαλο πολιτισμού. Πρέπει να εμπνέει πειθαρχία, σοβαρότητα υπευθυνότητα από τους πολίτες προς την πολιτεία. Παράλληλα να εξασφαλίζει και να εμπνέει σεβασμό και αξιοκρατία η ίδια η πολιτεία προς το πολιτικό της σώμα. Τους πολίτες της.

«Η Ελλάδα που αγαπώ, Μακεδονία» με την συνυπογραφή της Δήμητρας Πυργελή



Ιστορίες γεμάτες νοσταλγία και αισιόδοξα μηνύματα, που μας ταξιδεύουν νοερά, σε μια... άγνωστη Μακεδονία, περιλαμβάνονται στο συλλογικό βιβλίο των Μάκη Τσίτα Ελπιδοφόρου Ιντέμπελη, Κατερίνας Καριζώνη , Χλόης Κουτσουμπέλη  Θωμά Κοροβίνη και Δήμητρας Πυργελή, με τίτλο «η Ελλάδα που αγαπώ, Μακεδονία.»
Πρόκειται για ένα βιβλίο που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος και το οποίο παρουσιάστηκε πριν λίγες ημέρες και στον Αθήνα στον Ιανό.
Πένες ανεξίτηλες, φυσιογνωμίες λογοτεχνικές, συγκεντρώθηκαν και δημιούργησαν ένα βιβλίο για κάτι που τόσο αγαπούν όλοι τους, την Μακεδονία.
«Είναι μια συλλογική δουλειά, όπου οι εκδόσεις «Παπαδόπουλος» αποφάσισαν να δημιουργήσουν μια σειρά για την «Ελλάδα που αγαπώ» αναφέρει η μια εκ των συγγραφέων του βιβλίου Δήμητρα Πυργελή, επισημαίνοντας ότι «με αυτή τη λογική αποφάσισαν δημιούργησαν μικρές «φόρμες» για την αγαπημένη πατρίδα…την πατρίδα του καθενός.»
«Είχα την τύχη και την τιμή να μου κάνουν πρόταση συνεργασίας, να σταθώ δίπλα σε «μεγάλες λογοτεχνικές φυσιογνωμίες» και σε «πένες ανεξίτηλες» συνεχίζει η ίδια, υπογραμμίζοντας ότι «η πρόταση αυτή με βρήκε γιατί έχω καταγωγή από την Μακεδονία, από την μητέρα μου. Είμαι η μικρότερη στην παρέα και αυτή η πρόταση αποτέλεσε για εμένα και πρόκληση να γράψω για κάτι που αγαπώ πολύ, την Μακεδονία.»
Μια από τις ιστορίες που περιλαμβάνονται στο βιβλίο αυτό λοιπόν, είναι και αυτή της Δήμητρας Πυργελή για τον κριοφόρο κούρο.



«Ο κριοφόρος κούρος είναι το άγαλμα το οποίο καλωσορίζει τους επισκέπτες στην είσοδο του Αρχαιολογικού Μουσείου της Θάσου, μαγνητίζει τα βλέμματά τους και τους καθηλώνει» αναφέρει η ίδια, σημειώνοντας ότι «ήμουν πολύ μικρή όταν το πρωτοαντίκρισα και το ξεχώρισα όχι μόνο από το μέγεθος και την επιβλητικότητά του αλλά και από την επιγραφή που στέκεται παράπλευρα του.
Μια επιγραφή του Σιμωνίδη, που αναφέρει ότι «ένας άνθρωπος είναι πραγματικά δύσκολο να γίνει αγαθός, τέλειος σε πόδια, χέρια και νου, φτιαγμένος χωρίς ψεγάδι.»

«Είμαι πολύ χαρούμενη και πώς να μην είμαι άλλωστε…» συνεχίζει η κ. Πυργελή, σημειώνοντας παράλληλα ότι «οι εκδόσεις «Παπαδόπουλος» έκαναν την πρώτη παρουσίαση του βιβλίου στην Αθήνα στον Ιανό, προκειμένου να ξεκινήσει η κυκλοφορία του, πανελλαδικά. Ευχόμαστε να ακολουθούσουν και άλλες πολλές…»

«Ο κύκλος με την θάλασσα»



«…Ο παγωμένος αέρας του Μπέλφαστ με καίει και ανεβάζω το κασκόλ, ώστε το μόνο που μένει ακάλυπτο επάνω μου είναι τα μάτια. Ο σκοτεινιασμένος ουρανός της χώρας μυρίζει ακόμη χειμώνα. Περπατάω και νιώθω να με παραμονεύουν πίσω από τα κλειστά παράθυρα. Είναι Πέμπτη απομεσήμερο. Αν ανοίξω τα χέρια μου, θα αγκαλιάσω τον καπνισμένο αέρα. Αν ταξιδέψω μερικά χρόνια πίσω, θα κρυφτώ στα απέναντι χαλάσματα και θα σκοντάψω στα αγγλικά οδοφράγματα. Αν γλιτώσω από τις πρώτες σφαίρες, δεν θα σωθώ από τη μανία για εκδίκηση. Ο ήλιος θα δύσει σε λίγο και η θερμοκρασία θα πέσει κι άλλο. Κοντεύει έξι. Τα χέρια μου μυρίζουν αίμα».
Αν χαράξεις έναν κύκλο από την Κύπρο μέχρι πάνω στον Βορρά, στα αγριεμένα κύματα της Μεγάλης Βρετανίας, αλλά και στα βαθιά ιρλανδέζικα νερά, θα κλείσεις μέσα του την ίδια θάλασσα.
Που περιγράφονται όλα αυτά; Μα φυσικά στο νέο ιστορικό μυθιστόρημα της Μαρίας Λιάσκα-Μαυράκη, με τίτλο «ο κύκλος με την θάλασσα» που κυκλοφορεί από την «άνεμος εκδοτική.»

ΕΝΤΟΝΗ ΠΡΟΣΗΛΩΣΗ ΣΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΠΟΥ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ


«Ο λόγος που με οδήγησε στο να γράψω αυτό το ιστορικό μυθιστόρημα είναι το ότι γενικά έχω μια προσήλωση έντονη στους λαούς που αγωνίζονται για την ελευθερία τους και για την αυτοδιάθεση της πατρίδας τους» αναφέρει μιλώντας στην ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ, η συγγραφέας του βιβλίου Μαρία Λιάσκα Μαυράκη, επισημαίνοντας ότι «δεν έχει σημασία να μιλάμε για την Ελλάδα, ή δυο χώρες παραπάνω από αυτής. Ασχολήθηκα με την Βόρειο Ιρλανδία και με την Κύπρο, γιατί υπάρχει ένας νοητός κύκλος, που αρχίζει από την Κύπρο, φτάνει μέχρι την Βόρεια Ιρλανδία και επί της ουσίας, αυτός ο κύκλος κλείνει μέσα του τη θάλασσα.»

ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

Όταν η παρέα ξεκίνησε για διακοπές στην Κύπρο, τίποτα δεν είχε προαναγγείλει την εξαφάνιση του καλύτερού τους φίλου, του Άντι, στα βασανισμένα νερά της Αμμοχώστου. Ο Γρηγόρης και η Δήμητρα γυρίζουν πίσω στα μέρη που έζησε ο φίλος τους. Όσα συναντούν τούς φέρνουν πιο κοντά στο τέλος. Όσα μαθαίνουν τούς οδηγούν σε ασυνήθιστα μονοπάτια. Ο Άντι από την Κύπρο έχει μεγαλώσει στη Βόρεια Ιρλανδία. Έχει άραγε ξεχάσει;
Στον άγνωστο αέρα του Μπέλφαστ, στα φαντάσματα των εκρήξεων του ΙΡΑ, των αδικιών και των απεργών πείνας, υψώνονται γνώριμες φωνές που φυσάνε τον άνεμο της ελευθερίας στα τείχη της πόλης.
Έρωτας, επανάσταση, προδοσία. Τώρα. Τότε. Πάντα.
Τι καθορίζει τη διαδρομή μας περισσότερο; Ποιοι αναπάντεχοι δρόμοι οδηγούν από τη ζωή προς τον θάνατο και από τον θάνατο προς τη ζωή;
Ένα ταξίδι από την Κύπρο στη Βόρεια Ιρλανδία και τη Μεγάλη Βρετανία, βαδίζοντας στα ματωμένα χνάρια της Ιστορίας, λαχταρώντας τη δικαίωση για τους λαούς που, όσο μακριά κι αν είναι, όσο διαφορετικοί κι αν φαίνονται, είναι ίδιοι απέναντι στην αδικία. Μια διαδρομή στο εσωτερικό του ανθρώπου που έρχεται αντιμέτωπος με την προσωπική του χίμαιρα και την αποτυχία, αναφέρει το οπισθόφυλλο του βιβλίου «ο κύκλος με τη θάλασσα.»
Το συγκεκριμένο βιβλίο, είναι το δεύτερο για την Μαρία Λιάσκα Μαυράκη, η οποία αναφερόμενη στο «παρθενικό» της βιβλίο, τονίζει ότι «αυτό έχει τίτλο «Μην μου πεις το τέλος» και είναι και εκείνο ένα ιστορικό μυθιστόρημα που πραγματεύεται την ιστορία μιας οικογένειας που αρχίζει από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα και φτάνει μέχρι το σήμερα. Είναι επι της ουσίας οι ιστορίες των γυναικών αυτής της οικογένειας, οι οποίες έχουν φόντο ιστορικά γεγονός που έζησε η Ελλάδα αλλά και η Ευρώπη.»

ΔΕΝ ΔΙΕΚΔΙΚΩ ΤΟΝ ΤΙΤΛΟ ΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ

«Δεν είμαι ιστορικός και για αυτό δεν διεκδικώ και τον τίτλο του ιστορικού μυθιστορήματος» συνεχίζει η κ. Λιάσκα υπογραμμίζοντας ότι «όταν γράφεις ένα μυθιστόρημα και το τοποθετείς σε ιστορικό φόντο, επιβάλλεται να κάνεις μια έρευνα και να φτάσεις όσο πιο κοντά γίνεται στην αλήθεια και στα πραγματικά γεγονότα.»
Μάλιστα σημειώνει ότι αγαπά πολύ την ιστορία και της αρέσει να ερευνά και πολλές φορές την εμπνέει γιατί «αν δεν γνωρίζουμε την ιστορία δεν έχουμε και μέλλον.»
Επόμενος στόχος της συγγραφέως είναι άλλο ένα βιβλίο για το οποίο ωστόσο μας αποκάλυψε μόνο ότι θα είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από τα δυο προηγούμενα.